Wybierz model do skryptów czyszczących
Fredit Flow łączy się z dostawcą AI w chmurze przez standardowy punkt końcowy API, z modelem działającym lokalnie na Twoim komputerze albo z modelem wbudowanym. Prywatność wygląda w każdym przypadku inaczej. Twój wybór decyduje, dokąd trafia tekst promptu, co ma znaczenie przy plikach z danymi osobowymi.
Trzy sposoby podłączenia modelu
Dostawca AI w chmurze
Model w chmurze łączy się przez standardowy punkt końcowy API i nadaje się do większych skryptów oraz trudniejszych reguł. Dostawca może pobierać opłatę osobno. Tekst promptu, w tym każdy tekst z plików odczytany przez agenta, trafia do tego dostawcy, więc nie wysyłaj tam plików z danymi osobowymi, jeśli nie masz do tego prawa.
Model działający lokalnie na Twoim komputerze
Model lokalny trzyma każdy prompt na Twojej maszynie. Nic nie opuszcza komputera. Dlatego to wybór dla plików CSV z imionami, adresami e-mail lub wiekiem. Działa na Twoim sprzęcie, a mały model lokalny może pisać słabsze skrypty, więc przegląd diffu liczy się jeszcze bardziej.
Model wbudowany
Model wbudowany to opcja do wypróbowania Fredit Flow bez podłączania dostawcy w chmurze i bez samodzielnego uruchamiania modelu. Najpierw wypróbuj pliki przykładowe. Przy danych osobowych wybierz model działający lokalnie na Twoim komputerze, gdzie nic nie opuszcza maszyny.
Sprawdź połączenie przyciskiem Test
Przycisk Test sprawdza punkt końcowy, zanim zaczniesz. Pokazuje czas odpowiedzi i okno kontekstu, które mówi, ile tekstu model przyjmie w jednym żądaniu, na przykład próbkę długiego pliku plus Twój skrypt. Przetestuj każdy nowy model.
Wybierz model według wielkości zadania
Użyj większego modelu do refaktoryzacji i złożonej logiki, jak skrypt łączący kilka tabel, a mniejszego do drobnych zmian, jak przycięcie kolumny. Narzędzie run_on_model wysyła jeden trudny krok do większego modelu, a reszta zostaje przy Twoim zwykłym. Zdecyduj, zanim wyślesz dane.
Jakość bywa różna. Przeczytaj diff, zanim zaakceptujesz. Ask first zatrzymuje się przed akcjami, które coś zmieniają, a prawdziwy kod wyjścia i wyjście pokazują, czy skrypt się wykonał, a nie czy jego wynik jest poprawny.
